maj
25
Zajezdnia Kultury Pleszew to niezwykłe miejsce. Mieliśmy okazję 25 maja 2026 roku wspólnie z Wiktorią Kachniarz, Katarzyną Pilarską i Karolem Pilarskim pokazać tam nasz projekt „Historie szalonych kapeluszy” licznie przybyłem gościom. Moje rysunki fotograficzne pochodzące z rozmaitych projektów realizowanych z tancerkami (Pauliną Wycichochwską, Alisą Makarenko i Agnieszką Fertałą) zyskały tam swój kolejny głos w postaci muzyki skomponowanej przez Karola. Kluczem do wszystkich pokazanych obrazów były kapelusze – na obrazach stały się one nośnikami artystycznej teatralizacji, wyrazem rozmaitych emocji i stanów, elementem swoistej gry na skojarzenia z widzem.
Przez wieki odgrywały rolę obyczajową, religijną czy modową. Były oznaką władzy, godności, uprzywilejowania. Ochroną, ozdobą, wyróżnikiem, wizytówką. Ubraniem i przebraniem. Nakryciem głowy, skąd zresztą ich nazwa od capo – ‚głowa’. Zdejmowanie i wkładanie kapelusza łączyło się symbolicznie, rytualnie, ceremonialnie z wyrażaniem szacunku i rangi, z grzecznością i nakazem religijnym, elegancją i władzą. Wśród tych znaczeń, symboli i gestów odnajdują się albo gubią postacie zamknięte w kadrach, które wzruszają, prowokują do refleksji albo po prostu bawią. Są zachętą to snucia rozmaitych opowieści o rzeczach powszednich, po które sięgamy od najdawniejszych czasów do dziś.
Inspiracją do opowiedzenia o emocjach składających się na uniwersum ludzkiego życia była dla nas Księga Koheleta, fragmenty z niej zaśpiewała nam Wiktoria. Dzięki wspaniałej publiczności, która przybyła na wernisaż w rozmaitych nakryciach głowy, perfomans zyskał wyjątkowe „dopowiedzenie”. Mam wrażenie, że stworzyliśmy wspólnie z gośćmi nową odsłonę naszego projektu. Połączyło nas ulotne spotkanie ze sztuką obrazowania, podczas którego przewodnikiem była dla nas wszystkich wielka wrażliwość trójki muzyków.
Dziękujemy serdecznie Zajezdni Kultura Pleszew za zaproszenie oraz uczestnikom wernisażu za przybycie. Ten wieczór był dla nas wyjątkowy!
________________________________________________________________________________________
Działania performatywne z publicznością
________________________________________________________________________________________
Portrety grupowe twórców projektu
maj
16
Noc Muzeów na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu dobiegła końca. O godz. 18:00, 16 maja 2026 r. miał miejsce mój wernisaż projektu pt. „Bestiariusz”. Obok pokazanych prac zaistniał w jego trakcie ruchomy obraz przy wtórze muzyki skomponowanej specjalnie do tego projektu przez Lidię Wysocką i wybrzmiał na pianinie i wiolonczeli.
Dziękuję Lidii Wysockiej i Urszuli Gil za wyjątkową muzykę, Julii Lorenz za udział w projekcie fotograficznym, Januszowi Oleksie za opiekę kuratorską, a wszystkim obecnym podczas wernisażu za to, że zechcieli dzielić z nami doznania artystyczne.
Poniżej ruchomy obraz, na który składają się prace z „Bestiariusza”. Kolejne obrazy można zobaczyć oraz usłyszeć z muzyką autorstwa Lidii Wysockiej, w jej wykonaniu na pianinie i Urszuli Gil na wiolonczeli.
___________________________________________________________________________________________
Kilka kadrów w oczekiwaniu na gości oraz podczas samego wernisażu z archiwum własnego. Kilka zdjęć udostępniła Elżbieta Tomalak, za co jestem jej bardzo wdzięczny.
___________________________________________________________________________________________
mar
08
Wczorajszy finisaż zakończył moją wystawę „Świadomość widzenia” w gościnnych progach ODK Orbita w Poznaniu. Był okazją do opowiedzenia przybyłym gościom o mojej fascynacji tańcem, o mojej metodzie łączenia świadomości widzenia ze świadomością ciała choreografa i tancerza. W dwugłosie z Alisą Makarenko przedstawiliśmy wzajemne relacje między fotografowanym a fotografującym. Rozmowę poprowadził Piotr Wojtkowiak.
Potem pokazaliśmy także wideoart, który powstał przed pięciu laty pt. „Za drzwiami” – zamkniętymi z powodu pandemii. Finisaż kończący tamtą wystawę pt. „Odwaga patrzenia” odbył się wtedy bez publiczności z powodu lockdownu. Postanowiłem wtedy z Alisą i czwórką uczestników oraz dwoma muzykami nagrać naszą reakcję na zamknięcie. Teraz dzięki zaproszeniu gospodarzy ODK mogliśmy go pokazać publiczności.
Finisaż zakończyło autorskie oprowadzanie po wystawie zaaranżowanej na pierwszym piętrze.
Jeszcze raz chcę podziękować ODK Orbita w Poznaniu za zaproszenie, pomoc i życzliwe przyjęcie, przybyłym gościom za uważność, stawianie pytań i rozmowy oraz Alisie Makarenko za zaufanie i wszystkie lata wspólnych twórczych działań.
Dziękuję Elżbiecie Tomalak za udostępnienie kilku zdjęć z finisażu, ubogacających fotograficzną relację.
Zaprezentowany wideoart „Za drzwiami” pomysłu autora fotografii w choreografii Alisy Makarenko znajduje się pod adresem:
https://www.youtube.com/watch?v=8pH4Z4VbFn8
lub kliknij w obraz poniżej:
lis
09
Druga część projektu z inspiracji życiem i twórczością Zofii Stryjeńskiej powstała w Szwajcarii z udziałem tancerki baletowej Ady Ogorzałek. Szwajcaria to kraj, w którym Zofia Stryjeńska osiedliła się po drugiej wojnie światowej. Nigdy już nie wróciła do Polski. To moja refleksja na temat pamiętania, migrowania, tęsknienia i przemijania. Tym razem projekt został zrealizowany w postaci fotoksiążki. Znalazły się w niej tryptyki, które stopniuję jako: pocztówka, antypocztówka, Zocha.
Swoistą ramę dla nich stanowią dwa kadry wykonane na dworcu w Szwajcarii oraz fragmenty filmu powstałego przy okazji trzeciej odsłony „Obrazobrania. Nasze lata dwudzieste” z udziałem Pauliny Wycichowskiej i Malwiny Paszek, pokazanej na dziedzińcu Szkoły Baletowej w Poznaniu w ramach cyklu „Jesienna scena na Gołębiej” w roku 2024.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Relecję z premiery „Obrazobranie. Nasze lata dwudzieste” , czyli pierwszą część projektu o Zofii Stryjeńskiej, z udziałem Pauliny Wycichowskiej i Malwiny Paszek, można zobaczyć klikając tutaj …
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Druga odsłona „Obrazobrania” pokazana została w Atrium UAP w maju 2023 roku. Relacja dostępna po kliknięciu tutaj …
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Trzeci raz „Obrazobranie” można było zobaczyć na dziedzińcu Szkoły Baletowej w Poznaniu w październiku 2024 roku. Relację obejrzyj klikając tutaj …
paź
10
Jesienna Scena na Gołębiej gościła nas we czwartek 10 października 2024 roku z naszym spektaklem performatywnym o Zofii Stryjeńskiej, który nosi tytuł „Obrazobranie”. Kolejna odsłona tego projektu była możliwa dzięki zaproszeniu nas przez Szkołę Baletową w Poznaniu i Towarzystwo Przyjaciół Szkoły Baletowej, które otrzymało na ten cel dofinansowanie z Urzędu Miasta Poznania. Dzięki inicjatywie i życzliwej pomocy pani Magdy Ignaszak pokazaliśmy na dziedzińcu szkoły nasze obrazy, nasz taniec i naszą muzykę i mogliśmy udać się razem z licznie przybyłą publicznością w magiczną podróż do świata Zofii Stryjeńskiej… na nasze wspólne obrazobranie.
W projekcie tym nie odtwarzamy po prostu obrazów malarki i nie opowiadamy krok po kroku jej biografii, lecz traktujemy ją jako punktu wyjścia do własnej akcji twórczej. Jest to próba zmierzenia się na nowo z „góralszczyzną”, z tradycją słowiańską, z kwestią roli kobiet i ich miejscem w sztuce – wszystko to odnajdujemy w twórczości Zofii Stryjeńskiej i jej barwnym życiorysie. Jak określiła to w katalogu stworzonym do „Obrazobrania” Jagoda Ignaczak: „Twórczość Zofii Stryjeńskiej intensywnie penetrowała tematykę rodzimego folkloru, który pojawiał się niemal we wszystkich rodzajach jej artystycznej aktywności, aż kipiącej od barwy i dynamiki, kolorowych strojów i uchwyconych w pół gestu postaci, portretowanych jakby od środka. Chętnie sięgała także w głąb polskiej historii, szczególnie mitologii słowiańskiej, dawnych podań i legend”.
Ten projekt nie jest zamknięty ramami scenariusza, dzieje się w nowym miejscu, przy współudziale nowej publiczności, zmienia się z czasem, ubogaca o nowe przemyślenia twórców. Nowości pojawiają się w warstwie muzycznej, tanecznej i także obrazowej. Tym razem było podobnie, można było to usłyszeć i zobaczyć, i pochylić się nad walizką, gdzieś porzuconą wśród innych rekwizytów, w której wyświetlony został kolejny film… film podróży, metafora peregrynacji i poszukiwań Zofii, twórców performansu i szerzej – publiczności. Duch Zofii towarzyszył wydarzeniu na dziedzińcu w Poznaniu i słowa malarki: „Raz kozie, dansing!”.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Film nakręcony podczas performansu na otwarcie wystawy rysunków fotograficznych Andrzeja Hajdasza na dziedzińcu Szkoły Baletowej w Poznaniu w ramach Jesiennej Sceny na Gołębiej, można obejrzeć, klikając poniżej.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Relacja fotograficzna z wydarzenia. Zapraszam do obejrzenia zdjęć powstałych na Dziedzińcu Szkoły Baletowej w Poznaniu w trakcie performansu o Zofii Stryjeńskiej pt. „Obrazobranie. Nasze lata dwudzieste”.
paź
02
Wystąpimy z naszym projektem o Zofii Stryjeńskiej na Jesiennej Scenie na Gołębiej w Poznaniu 10 października 2024 r. o godz. 18:00.
Paulina Wycichowska, Malwina Paszek i ja serdecznie dziękujemy Ogólnokształcącej Szkole Baletowej w Poznaniu za zaproszenie. Bardzo się cieszymy, że będziemy mogli pokazać ponownie nasz performans otwierający wystawę rysunków fotograficznych inspirowanych życiem i twórczością malarki.
Ten projekt rozwija się z biegiem czasu i wzbogaca o kolejne przemyślenia. Nowe miejsce, nowa publiczność, nowa projekcja.
Serdecznie zapraszamy.
Nasz projekt nie jest po prostu odtwarzaniem obrazów malarki czy opowiadaniem jej biografii, lecz potraktowaniem ich jako punktu wyjścia do własnej akcji twórczej. Jest to próba zmierzenia się na nowo z „ludowizją”, z tradycją słowiańską, z kwestią roli kobiet i ich miejscem w sztuce – wszystko to odnajdujemy w twórczości Zofii Stryjeńskiej i jej barwnym życiorysie (Andrzej Hajdasz).
Twórczość Zofii Stryjeńskiej intensywnie penetrowała tematykę rodzimego folkloru, który pojawiał się niemal we wszystkich rodzajach jej artystycznej aktywności, aż kipiącej od barwy i dynamiki, kolorowych strojów i uchwyconych w pół gestu postaci, portretowanych jakby od środka. Chętnie sięgała także w głąb polskiej historii, szczególnie mitologii słowiańskiej, dawnych podań i legend (Jagoda Ignaczak).
Raz kozie, dansing! (Zofia Stryjeńska).
kwi
18
W ramach XXVII Edycji Poznańskiego Festiwalu Nauki i Sztuki nastąpiła 18 kwietnia 2024 roku o godzinie 19.00 w Atrium UAP w Poznaniu trzecia odsłona PSALMU 37. Dziękujemy za zaproszenie Uniwersytetowi Artystycznemu w Poznaniu, organizatorom Festiwalu z UAP oraz kuratorowi Januszowi Oleksie za możliwość podzielenia się naszym komunikatem artystycznym i za wszelkie wsparcie. Dziękujemy publiczności, że zechciała być z nami podczas trzeciej odsłony naszego performansu.
Performans fotograficzno-taneczno-muzyczny otworzył tym razem dwie części wystawy rysunków fotograficznych Andrzeja Hajdasza.
Kurator wystawy, Janusz Oleksa, we wprowadzeniu do wydarzenia powiedział: „Część główna, do której są Państwo zaproszeni, działa obrazem, działa ruchem, tańcem, działa dźwiękiem i muzyką. Autorami tego przedsięwzięcia są: pomysłodawca całości pan Andrzej Hajdasz – fotograf, choreografowie i tancerze, pani Alisa Makarenko i pan Alexey Torugunakov, muzycy, trójka artystów – Lidia Wysocka, Urszula i Michał Gil.
Część pierwsza to Psalm 37, [który] często w przypisach jest [nazywany] losem ludzi złych i dobrych. Jest to niezwykła refleksja, niezwykle wrażliwa i bardzo mądra w kontekście dramatycznych czasów, w których żyjemy.
Część druga to zestaw prac Andrzeja Hajdasza z czterech cykli, które miały swoje odsłony w poprzednich całościowych wystawach”.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Relacja własna z wydarzenia w postaci reportażu. Kliknij tutaj
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Relacja oczyma widzów. Serdecznie dziękuję uczestnikom performansu, którzy zechcieli podesłać mi zrobione przez siebie zdjęcia w trakcie wydarzenia w Atrium na UAP-ie. Z satysfakcją umieszczam je w tym miejscu, by pokazać ich kadrami wrażenie, jakie zrobił na publiczności pokazany projekt. Wrażliwości tych autorek zawdzięczam dystans potrzebny do spojrzenia na swój własny spektakl. Jeszcze raz dziękuję Renacie Bajce Janockiej, Elżbiecie Tomalak, Hannie Andrzejewskiej-Ashley i Barbarze Maćkowskiej.
-
- Psalm 37, fot. Renata Bajka Janocka
-
- Psalm 37, fot. Renata Bajka Janocka
-
- Psalm 37, fot. Renata Bajka Janocka
-
- Psalm 37, fot. Renata Bajka Janocka
-
- Psalm 37, fot. Renata Bajka Janocka
-
- Psalm 37, fot. Renata Bajka Janocka
-
- Psalm 37, fot. Renata Bajka Janocka
-
- Psalm 37, fot. Elżbieta Tomalak
-
- Psalm 37, fot. Elżbieta Tomalak
-
- Psalm 37, fot. Hanna Andrzejewska-Ashley
-
- Psalm 37, fot. Hanna Andrzejewska-Ashley
-
- Psalm 37, fot. Hanna Andrzejewska-Ashley
-
- Psalm 37, fot. Hanna Andrzejewska-Ashley
-
- Psalm 37, fot. Hanna Andrzejewska-Ashley
-
- Psalm 37, fot. Hanna Andrzejewska-Ashley
-
- Psalm 37, fot. Barbara Maćkowska
-
- Psalm 37, fot. Barbara Maćkowska
-
- Psalm 37, fot. Barbara Maćkowska
-
- Psalm 37, fot. Barbara Maćkowska
-
- Psalm 37, fot. Barbara Maćkowska
-
- Psalm 37, fot. Barbara Maćkowska
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Szczegółowy opis wydarzenia. Kliknij tutaj
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Film nakręcony podczas performansu na otwarcie wystawy rysunków fotograficznych Andrzeja Hajdasza w Atrium Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu w ramach XXVII Poznańskiej Edycji Festiwalu i Sztuki, można obejrzeć, klikając poniżej.
Wersja autoryzowana przez właścicieli praw autorskich: Andrzeja Hajdasza, Alisę Makarenko, Alexeya Torgunakova, Urszulę (Kołaczek) Gil, Lidię Wysocką, Michała Bandurę (pierwsze wykonanie) i Michała Gila. Wszelkie prawa zastrzeżone.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Wirtualny spacer po wystawie w Atrium UAP, ze ścieżką dźwiękową z drugiej części performansu, w wykonaniu Urszuli Gil na wiolonczeli, można obejrzeć, klikając poniżej.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
kwi
07
W ramach XXVII Edycji Poznańskiego Festiwalu Nauki i Sztuki przedstawimy 18 kwietnia 2024 roku o godzinie 19.00 w Atrium Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, ul. 23 Lutego 20 trzecią odsłonę PSALMU 37.
Performans fotograficzno-taneczno-muzyczny otworzy tym razem dwie części wystawy rysunków fotograficznych Andrzeja Hajdasza. Pierwsza część składa się z dwunastu prac pod wspólnym hasłem: HEROIZM WIDZENIA. Druga część zatytułowana Z DYSTANSU to siedem obrazów będących próbą refleksji nad kondycją człowieka wobec realnych zagrożeń. Jest poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie, jak się odnaleźć w niespokojnych czasach i interpretacją poetyckich słów Psalmu 37. Całość stanowi wspólny komunikat artystyczny fotografa – Andrzeja Hajdasza (autora prac), choreografów i tancerzy – Alisy Makarenko i Alexeya Torgunakova, którzy zatańczą podczas odsłaniania obrazów, oraz muzyków – Urszuli Gil, Lidii Wysockiej i Michała Gila, którzy stworzyli oprawę muzyczną i zagrają na żywo podczas wydarzenia.
„Ten projekt zmienia się razem z nami, dojrzewa – mówi fotograf – wystawiamy go w kolejnym miejscu przy współudziale innej publiczności. Nabieramy dystansu… Pomysł trzeciej odsłony pt. Z DYSTANSU zainicjował telefon od wiolonczelistki. W trakcie próby muzycy rozmawiali o tym, jak bardzo ludzie obojętnieją na tragedię, gdy trwa wystarczająco długo i dzieje się z dala od nich. Jak szybko wracają do codzienności. Więc postanowiliśmy spojrzeć na swój projekt Z DYSTANSU, bo – patrzymy na nasz projekt i żyjemy nim już od 2022 roku, więc Z DYSTANSU, Alexey pracuje teraz w Paryżu, stamtąd patrzy na wschód, więc Z DYSTANSU. Z dystansu widzimy więcej, a jednocześnie mniej… potrzeba nam heroizmu widzenia…”.
-
- Alisa Makrenko (w środku), Alexey Torgunakov (z prawej), Andrzej Hajdasz (z lewej)
-
- Lidia Wysocka (z lewej), Urszula Gil (w środku), Michał Gil
Materiały organizatora XXVII Festiwalu Nauki i Sztuki. Kliknij tutaj…
mar
07
Na zaproszenie Galerii U Jezuitów w Poznaniu we czwartek 7 marca 2024 roku miała miejsce druga odsłona performansu „Psalm 37”, którego premiera odbyła się w roku 2023 w Łazędze Poznańskiej. Tym razem projekt otrzymał podtytuł „Heroizm widzenia” i tym samym stał się zachętą do odważnego patrzenia na świat, zmieniającą się rzeczywistość i nas samych dotkniętych zarazą i wojną lub obserwujących z daleka ludzkie cierpienie. Tej refleksji towarzyszyła nadzieja na odzyskanie spokoju, ale też próba obudzenia ze stanu obojętności czy niezauważania ludzkich problemów.
Podczas perfromansu zostały odsłonięte fotokompozycje Andrzej Hajdasza „Psalm 37” przez tancerzy Alisę Makarenko i Alexeya Torgunakova, przy akompaniamencie muzyki skomponowanej i zagranej przez Lidię Wysocką, Urszulę Kołaczek i Michała Gila.
W drugiej sali otwarto po performansie odrębną wystawę rysunków fotograficznych Andrzeja Hajdasza, „Heroizm widzenia”, na którą złożyło się dziesięć prac z rozmaitych zrealizowanych projektów.
Liczna publiczność stała się równoprawnymi uczestnikami wydarzenia, współodczuwając emocje wywołane przez tancerzy, muzyków i autora fotografii.
Szczególne podziękowania należą się Ojcu Jackowi Wróblowi, dyrektorowi Galerii U Jezuitów za życzliwość i pomoc przy organizacji, oraz Januszowi Oleksie, kuratorowi wystaw, za merytoryczne wsparcie, cenne uwagi i wygłoszone na wstępie słowa, które wprowadziły w nastrój tego wieczornego spotkania łączącego obraz, ruch i dźwięk.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Film nakręcony podczas performansu na otwarcie wystawy rysunków fotograficznych Andrzeja Hajdasza w Galerii U Jezuitów w Poznaniu można obejrzeć, klikając poniżej.
Wersja autoryzowana przez właścicieli praw autorskich: Andrzeja Hajdasza, Alisę Makarenko, Alexeya Torgunakova, Urszulę (Kołaczek) Gil, Lidię Wysocką, Michała Bandurę (pierwsze wykonanie) i Michała Gila. Wszelkie prawa zastrzeżone.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Relacja fotograficzna z performansu oraz dwa kadry, jeden z wystawy PSALM 37, drugi z HEROIZMU WIDZENIA.
lut
03
Zaproszenie
„Galeria U Jezuitów” oraz autorzy projektu zapraszają na performans i wystawę we czwartek 7 marca 2024 roku o godzinie 19.00 na ul. Dominikańską 10 w Poznaniu. To już druga odsłona projektu fotograficzno-taneczno-muzycznego, będącego próbą ilustracji Psalmu 37, wyrażona poprzez wspólny komunikat artystyczny fotografa, choreografki i tancerza oraz muzyków. Premiera miała miejsce w roku 2023 w siedzibie „Łazęgi Poznańskiej” w Poznaniu na Świętym Marcinie.
Refleksji na temat kondycji człowieka wobec realnych zagrożeń, poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, jak się odnaleźć w niespokojnych czasach i odzyskać „substancję wymarzoną” towarzyszy też zachęta do heroizmu widzenia. Można patrzeć i nie widzieć, nie rozumieć tego, na co się patrzy, nie dostrzegać, ignorować, ale też nadawać nowe znaczenia, zestawiać w nieoczekiwane konteksty – nieistniejące, ale możliwe.
Częścią wydarzenia będzie performans na otwarcie wystawy rysunków fotograficznych Andrzeja Hajdasza w choreografii i wykonaniu Alisy Makarenko i Alexeya Torgunakova z muzyką graną na żywo przez Urszulę Kołaczek, Lidię Wysocką i Michała Gila.
-
- Alexey Torgunakov, Andrzej Hajdasz, Alisa Makarenko po premierze w roku 2023, fot. BAH
-
- Urszula Kołaczek, fot. Andrzej Hajdasz
-
- Michał Gil, fot. Andrzej Hajdasz
-
- Lidia Wysocka, fot. Andrzej Hajdasz
W drugiej sali otwarta zostanie tuż po performansie wystawa pt. Heroizm widzenia autorstwa Andrzeja Hajdasza, na którą składają się rysunki fotograficzne powstałe z inspiracji baletem i tańcem współczesnym.
Wystawę można zwiedzać jeszcze w dniach 8 do 10 marca 2024 roku w godzinach 12.00-18.00 w „Galerii u Jezuitów”.
