2015

sie

28

Dancing Poznań 2015, Coaching Project

2015 / Dancing Poznań 2015 / Taniec

Tegoroczny Coaching Projekt poprowadzili pedagodzy amerykańscy Mira Cook i Sean Scantlebury.

 

sie

27

Dancing Poznań 2015, MMIRU, MIZU, WATER

2015 / Dancing Poznań 2015 / Taniec

„Mmiru, Mizu, Water” to spektakl z którym na Dancing Poznań gościł zespół Tchekpo Dance Company. Jego chorografem jest, pochodzący z Afryki Zachodniej, Tchekpo Dan Agbetou. Jest tancerzem, choreografem i pedagogiem. W spektakl uczestniczy troje tancerzy: z Afryki, Azji i Europy. Nie przypadkowo każdy z tancerzy pochodzi z innego kontynentu, albowiem spektakl pokazuje specyficzne podejście do wody w tych właśnie regionach. Nigeryjski tancerz  doskonale zna problem niedostatku wody w swoim regionie. Niemiec pochodzący z Brazylii traktuje wodę jako coś z czym nie ma problemu. Jest to dla niego rzecz oczywista, nad którą nie musi się zastanawiać.

Woda jest fundamentem naszego życia. W Europie woda jest dobrem ogólnodostępnym, z którym nie ma raczej trudności. Zasobność kontynentów w wodę jest symbolicznie pokazana przez wielkość pojemników na wodę, które towarzyszą tancerzom na scenie.

sie

25

Dancing Poznań 2015, BETWEEN HEAVEN AND EARTH

2015 / Dancing Poznań 2015 / Taniec

Between Heaven and Earth to spektakl nowojorskiej grupy Battery Dance Company. Przedstawienie składało się z czterech niezależnych części.

„Something Easy” to pierwsza z części występu. Tańczą Mira Cook i Sean Scantlebury.

Druga część nosi tytuł „Solo”. Choreografia i wykonanie Mira Cook.

Trzecia część to „Between Heaven and Earth”. Choreografia Sean Scantlebury.

Czwarta część nosi tytuł „Chimera”. Choreografem tej części jest Sean Scantlebury.

sie

24

Dancing Poznań 2015, JUŻ SIĘ ZMIERZCHA – chor. Ewa Wycichowska

2015 / Dancing Poznań 2015 / Taniec

Już się zmierzcha to spektakl w choreografii Ewy Wycichowskiej i został wystawiony podczas Dancing Poznań 2015, tuż po jego sukcesie w Nowym Jorku, gdzie zespół gościł tuż przez rozpoczęciem festiwalu i warsztatów w Poznaniu. Muzyka do spektaklu została skomponowana przez Henryka M. Góreckiego. Spektakl został dedykowany założycielowi i wieloletniemu dyrektorowi Conradowi Drzewieckiem. Ósma rocznica śmierci przypadała 25 sierpnia.

Inspiracją dla Ewy Wycichowskiej była słynna scena gry o życie ze Śmiercią z Siódmej Pieczęci Ingmara Bergmana. W spektaklu Śmierć jest symbolizowana przez gigantyczną postać, która ciągle towarzyszy tancerzom. Tancerze toczą niezwykły pojedynek z przeznaczeniem. Mroczna sceneria dodatkowo potęguje ten nierówny pojedynek.
Premiera spektaklu miała miejsce w październiki 1994 r.
cze

12

Lula Pena na Ethno Port Festiwal 2015

2015 / Muzyka

Lula Pena to znana portugalska gitarzystka i pieśniarka fado. W tym roku gościła w ósmej edycji festiwalu Ethno Port. Jej koncert odbył się na dziedzińcu zamkowym w dniu 12 czerwca 2015 r. Jest jedną z największych portugalskich pieśniarek tego gatunku. Skromna osoba z gitarą w ręku wyszła na scenę i zadziwiła zebranych swoim głosem. Niski, charyzmatyczny głos, przepojony nostalgią i smutkiem. Do muzyki fado włącza elementy portugalskiej muzyki ludowej, piosenki francuskiej czy brazylijskiej bosanoovy. W jej twórczości można się również doszukać muzyki z wysp Zielonego Przylądka, tak dobrze rozpoznawalnej za sprawą Cesarii Evory. Niezwykle refleksyjne utwory dają wytchnienie od bieganiny dnia codziennego. Jej głos chwyta za serce i jest niezwykle przejmujący.

Pierwszy jej album „Fados” ukazał się 1998 r. Nowy album „Troubadour” wydany w 2010 r. jest zbiorem opowieści o smutku i pasji. Powstał na bazie osobistych doświadczeń piosenkarki. Może dlatego słucha się go z takim zainteresowaniem, wyśpiewane emocje są autentyczne i prawdziwe.

mar

03

MINUS 2, chor. Ohad Naharin

2015 / Taniec

Minus 2 to spektakl w choreografii Ohada Naharina. Znany izraelski tancerz, muzyk i choreograf jest od 1990 r. dyrektorem artystycznym Zespołu Tańca Bat-Szewa. Pod jego kierownictwem zespół nabrał międzynarodowego charakteru stał się jednym z najlepszych. Ohad Naharin jest twórcą języka ruchu GaGa, dzięki niej została zrewolucjonizowana metoda szkolenia tancerzy. Przerodziłą się ona w system kształcenia w dziedzinie praktyki ruchu.

Ohad Naharin uznawany jest za jednego z  najwybitniejszych choreografów na świecie. Jego choreografie mają w swoim repertuarze najbardziej znane teatry taneczne świata. Kilka z jego spektakli stało się kanonem współczesnego języka ruchu („Kyr”, „Tabula Rasa”, „Anaphasa”, „Three”). Stały się one swoistym punktem odniesienia dla innych choreografów.

Spektakl „Minus 2” jest swoistą wizytówką artysty. Jest to zestaw niezależnych etiud w różnej stylistyce i konwencji od baletu, po musical. Ohad Naharin do minimum ograniczył scenografię spektaklu. Uwaga widza skupia się zatem na ruchu tancerzy.

sty

14

„HIS… EST CARITAS, chor. Alisa Makarenko

2015 / Taniec

Alisa Makarenko wystąpiła  dnia 14 stycznia 2015 r. jako choreofrafka i tancerka w spektaklu „His… est caritas„. Spektakl został przygotowany przez Warszawski Teatr Tańca. Część taneczna to ilustracja do muzyki Aleksandra Kościłowa. Utwór został skomponowany w 2000 r na zamówienia Joe Alter Dance Group.

Alisa Makarenko jest również absolwentką psychologii (studia I stopnia) na Uniwersytecie w Chersoniu (Ukraina). Alisa doceniana jest także w swoim rodzinnym kraju. W 2012 r. otrzymała nagrodę za znaczący wkład w rozwój sztuki choreograficznej i za wysoki poziom szkolenia tańca. Przez wiele lat była uczestniczką międzynarodowych warsztatów tańca współczesnego Dancing Poznań, organizowanych w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca w Poznaniu.
Muzyka Aleksandra Kościowa to alinearna opowieść muzyczno-taneczna, w której bohaterami są: tęsknota, pasja, wiara, nadzieja i miłość. Każde z doświadczeń duchowych znajdowało swoje odbicie w drugim partnerującym tancerzu. Stanowiło jakby jego lustrzane odbicie.

Jak dowiadujemy się od samej choreografki „… niewidzialna czerwona nić łączy tych, których przeznaczeniem było się spotkać, niezależnie od czasu, miejsca czy okoliczności”. „Ta nić może się rozciągnąć lub splątać, ale nigdy się nie przerwie” – prowadzi dalej swoje rozważania Alisa Makarenko.

To jak jej się udało przedstawić tę muzyczno-filozoficzną plątaninę stanów psychicznych można zobaczyć w poniższym reportażu.