maj
25
Zajezdnia Kultury Pleszew to niezwykłe miejsce. Mieliśmy okazję 25 maja 2026 roku wspólnie z Wiktorią Kachniarz, Katarzyną Pilarską i Karolem Pilarskim pokazać tam nasz projekt „Historie szalonych kapeluszy” licznie przybyłem gościom. Moje rysunki fotograficzne pochodzące z rozmaitych projektów realizowanych z tancerkami (Pauliną Wycichochwską, Alisą Makarenko i Agnieszką Fertałą) zyskały tam swój kolejny głos w postaci muzyki skomponowanej przez Karola. Kluczem do wszystkich pokazanych obrazów były kapelusze – na obrazach stały się one nośnikami artystycznej teatralizacji, wyrazem rozmaitych emocji i stanów, elementem swoistej gry na skojarzenia z widzem.
Przez wieki odgrywały rolę obyczajową, religijną czy modową. Były oznaką władzy, godności, uprzywilejowania. Ochroną, ozdobą, wyróżnikiem, wizytówką. Ubraniem i przebraniem. Nakryciem głowy, skąd zresztą ich nazwa od capo – ‚głowa’. Zdejmowanie i wkładanie kapelusza łączyło się symbolicznie, rytualnie, ceremonialnie z wyrażaniem szacunku i rangi, z grzecznością i nakazem religijnym, elegancją i władzą. Wśród tych znaczeń, symboli i gestów odnajdują się albo gubią postacie zamknięte w kadrach, które wzruszają, prowokują do refleksji albo po prostu bawią. Są zachętą to snucia rozmaitych opowieści o rzeczach powszednich, po które sięgamy od najdawniejszych czasów do dziś.
Inspiracją do opowiedzenia o emocjach składających się na uniwersum ludzkiego życia była dla nas Księga Koheleta, fragmenty z niej zaśpiewała nam Wiktoria. Dzięki wspaniałej publiczności, która przybyła na wernisaż w rozmaitych nakryciach głowy, perfomans zyskał wyjątkowe „dopowiedzenie”. Mam wrażenie, że stworzyliśmy wspólnie z gośćmi nową odsłonę naszego projektu. Połączyło nas ulotne spotkanie ze sztuką obrazowania, podczas którego przewodnikiem była dla nas wszystkich wielka wrażliwość trójki muzyków.
Dziękujemy serdecznie Zajezdni Kultura Pleszew za zaproszenie oraz uczestnikom wernisażu za przybycie. Ten wieczór był dla nas wyjątkowy!
________________________________________________________________________________________
Działania performatywne z publicznością
________________________________________________________________________________________
Portrety grupowe twórców projektu
maj
16
Noc Muzeów na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu dobiegła końca. O godz. 18:00, 16 maja 2026 r. miał miejsce mój wernisaż projektu pt. „Bestiariusz”. Obok pokazanych prac zaistniał w jego trakcie ruchomy obraz przy wtórze muzyki skomponowanej specjalnie do tego projektu przez Lidię Wysocką i wybrzmiał na pianinie i wiolonczeli.
Dziękuję Lidii Wysockiej i Urszuli Gil za wyjątkową muzykę, Julii Lorenz za udział w projekcie fotograficznym, Januszowi Oleksie za opiekę kuratorską, a wszystkim obecnym podczas wernisażu za to, że zechcieli dzielić z nami doznania artystyczne.
Poniżej ruchomy obraz, na który składają się prace z „Bestiariusza”. Kolejne obrazy można zobaczyć oraz usłyszeć z muzyką autorstwa Lidii Wysockiej, w jej wykonaniu na pianinie i Urszuli Gil na wiolonczeli.
___________________________________________________________________________________________
Kilka kadrów w oczekiwaniu na gości oraz podczas samego wernisażu z archiwum własnego. Kilka zdjęć udostępniła Elżbieta Tomalak, za co jestem jej bardzo wdzięczny.
___________________________________________________________________________________________
maj
08
CYBERFOTO 2026czyli XXIX Międzynarodowy Konkurs Cyfrowej Fotokreacji w Częstochowie, przyniósł dla mnie w tym roku, Nagrodę Honorową artysty fotografika Krzysztofa Muskalskiego. W piątek 8 maja 2026 roku w Galerii ARTFOTO odbyło się otwarcie wystawy pokonkursowej, w trakcie której jury ogłosiło wyniki konkursu. Nadesłano 125 prac 29 autorów, na wystawie znalazło się 90 kadrów.
Wystawa jest świetną okazją do zaznajomienia się z niezwykle ciekawymi pracami wielu twórców, reprezentujących różne techniki, tematyki i wrażliwość. Prace można oglądać do 29 maja 2026 w Regionalnym Ośrodku Kultury w Częstochowie przy ul. Ogińskiego 13a.
Ja ze swej strony zaprezentowałem dyptyk pt. „Czasowość”, który zinterpretował Krzysztof Jurecki – przewodniczący jury, jako „metaforę świata z manekinami, śladami życia, odhumanizowaną architekturą i realnością śmierci”. Dalej w katalogu wystawy zwrócił uwagę na „element drugorzędny, a mianowicie ekspresj[ę] ruchu ptaków w locie i jego kontrast ze statyką układu całości”.
Inspiracją dla mnie podczas tworzenia tego dyptyku była „czasowość” egzystencji wszelkiego stworzenia – termin pochodzący z filozofii Martina Heideggera, przedstawionej w pracy „Bycie i czas”. Dyptyk ten jest częścią większego projektu traktującego o początku i końcu życia.
-
- Dyptyk „Czasowość” – część 1
-
- Dyptyk „Czasowość” – część 2
kwi
30
BESTIARIUSZ to mój nowy projekt fotograficzny, który powstawał wiele lat. Rozrastał się, zmieniał, ewoluował pod wpływem czasu, rozmów i własnych przemyśleń. Mam przyjemność zaprosić na wernisaż 16 maja 2026 roku o godzinie 18.00 do Galerii AULA Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu (budynek A, piętro 1, Aleje Marcinkowskiego 29), gdzie pokażę kilka prac z projektu, który na stronie NOCY MUZEÓW organizatorzy zaanonsowali w następujących słowach: „BESTIARIUSZ to projekt inspirowany historią sztuki — od średniowiecznych bestiariów, przez malarstwo Hieronima Boscha, Salvadora Dalego i Celnika Rousseau — w którym artysta buduje własny, surrealistyczny język obrazowania. W onirycznych scenografiach, łączących motywy roślinne z hybrydycznymi postaciami ludzi i zwierząt, kluczową rolę odgrywa taniec, a współpraca z tancerką Julią Lorenz nadaje tym wyobrażeniom fizyczny, performatywny wymiar” (źródło: https://nocmuzeow.poznan.pl/event/uniwersytet-artystyczny-im-magdaleny-abakanowicz-w-poznaniu/).
Kuratorem wystawy jest Janusz Oleksa.
Na wystawie obok czternastu rysunków fotograficznych pokażę także obraz ruchomy ożywiony dźwiękami muzyki skomponowanej przez Lidię Wysocką, wykonanej przez nią na fortepianie i Urszulę Gil na wiolonczeli.
Serdecznie zapraszamy!
-
- Bestiariusz – zdjęcie z projektu fotograficznego, epizod VI
Mamy oficjalny plakat z Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, gdzie w Galerii Aula UAP w ramach Nocy Muzeów, odbędzie się wernisaż i wystawa czynna do 29 maja 2026 r w godzinach od 12:00 do 20:00 (od poniedziałku do piątku).
Więcej o projekcie można przeczytać klikając w link zamieszczony poniżej.
lip
04
4 lipca 2021 odbyła się nareszcie długo wyczekiwana premiera projektu „Muzeum emocji”. Pracę na tym przedsięwzięciem rozpoczęliśmy w maju 2019 roku. Byliśmy gotowi w październiku 2020 roku. Niestety pandemia Covid 19 stanęła nam na przeszkodzie. Na dzień przed premierą nadeszła wiadomość, że nie możemy wpuścić do sali wielkiej Domu Polskiego w Zakrzewie publiczności. Dopiero teraz udało się nam pokazać efekt naszych wysiłków.
Czternaście moich rysunków fotograficznych w formacie 120 x 80 cm powstałych z materiałów sesyjnych ożywiła podczas wielkiego otwarcia wystawy Agnieszka Fertała. W mistrzowski sposób ukazała zawarte w nich emocje, pokazała wielki kunszt taneczny i choreograficzny. Wprowadziła nas w świat uczuć od radości po rozpacz, wzruszała i zachwyciła.
Ziściło się coś, o czym zawsze marzyłem – moje rysunki fotograficzne ożyły i to w wybitnym stylu. Agnieszko, brawo!
Nastrój potęgowała muzyka wykonana na tak wielu instrumentach, że trudno by je było tu wszystkie wymienić… a na wszystkich przygrywał Jacek Grzesiak – człowiek orkiestra. Jacku, dzięki!
Gościł nas Dom Polski w Zakrzewie. Wielki szacunek dla pani dyrektor, Barbary Matysek-Szopińska, i podziękowania za pomoc, życzliwość i serce.
Była z nami również Viktorija Valentynović, moja koleżanka fotografka, której zawdzięczamy wspaniałe zdjęcia z premiery. Viktorija, labai ačiū!
Słowa wdzięczności kieruję do widzów, że zechcieli z nami dzielić emocje, że czuło się ich obecność!
Andrzej Hajdasz
Muzeum emocji – próba generalna; na zdjęciu Agnieszka Fertała (powyżej)
Poniżej zdjęcia z premiery autorstwa Viktoriji Valentynović.
mar
25
Na drugą część pleneru udaliśmy się do jeszcze bardziej osobliwego miejsca, choć klimatem przypominał to wcześniejsze. Lokal został zamknięty przed mistrzostwami Euro 2012 w dość spektakularny sposób. Proceder i tak nie został zaniechany, zmienił jedynie miejsce świadczenia usług. W chwili obecnej jest to jedna wielka ruina.
-
- Bezradność
-
- Bezradność
-
- Bezradność
-
- Bezradność
-
- Bezradność
-
- Bezradność
