gru
21
Muzeum Mazowieckie w Płocku – organizator konkursu – nakreśliło swoje oczekiwania w następujący sposób: „Czekamy na prace fotograficzne zainspirowane twórczością Tamary Łempickiej i jednocześnie przywołujące kontekst współczesności”.
Impulsem stała się lektura książki Laury Claridge pt. „Tamara Łempicka. Sztuka i skandal”. Trudno bowiem oderwać twórczość od życia, od kontekstu epoki z jej historią i sztuką. Wiedziałem od razu, że nie chcę po prostu odtwarzać obrazów Tamary Łempickiej w zaaranżowanym, wiernym odbiciu scenerii, powtarzać kompozycji „jeden do jeden” a potem robić dokumentacji zdjęciowej. Chcę potraktować jej twórczość i życie jako punkt wyjścia do własnej wizji. Lubię wykraczać poza język samej fotografii i sięgać po elementy bliskie malarstwu czy rysunkowi – fotomalarstwu. Zdjęcia, które powstają na sesjach z udziałem choreografek i tancerek – tym razem były to Alisa Makarenko i Natalia Trafankowska – oraz właściciela legendarnej Vespy, Sławka Andrzejaka, są zaczynem. Bawię się przestrzenią kadru, eksperymentuję z kompozycją i światłem. Uciekam się do artystycznej teatralizacji, którą charakteryzuje zamiłowanie do widowiskowych form wyrazu, skłonność do ekspresyjnych gestów i eksponowania swoistej sztuczności z taką myślą, by ostatecznie rzeczywistość najpierw zamkniętą w kadrze ożywić w przestrzeni wystawienniczej i ukazać coś więcej niż tylko oklaskiwany pozór.
Wyniki konkursu zostały opublikowane na stronie organizatora.
Wystawa pokonkursowa planowana jest na wiosnę 2021 r. w Płocku.
Wyróżniona w konkursie praca mojego autorstwa. Na zdjęciu Alisa Makarenko i Natalia Trafankowska oraz Sławek Andrzejak.
paź
12
W przeddzień premiery, dnia 10 października 2020 roku, odbył się w Domu Polskim w Zakrzewie przedpremierowy pokaz publiczny spektaklu MUZEUM EMOCJI. Sam projekt to coś więcej niż wernisaż prac fotograficznych Andrzeja Hajdasza. Wystawa, której kuratorem jest Janusz Oleksa, stała się bowiem dla choreografki Agnieszki Fertały, odsłaniającej w kolejnych scenach obrazy przy dźwiękach muzyki w wykonaniu Jacka Grzesiaka, pretekstem do przełożenia zawartych w nich emocji na język ruchu.
Muzeum emocji – przedpremiera – relacja
wrz
24
Premiera dla publiczności przełożona z powodu obostrzeń epidemiologicznych
We wskazanym wcześniej terminie odbędzie się zamknięty pokaz przedpremierowy
Nową datę premiery ustalimy tak szybko jak to będzie możliwe
MUZEUM EMOCJI to spektakl opowiadający o radości i rozpaczy, dumie i smutku, trwałości i przemijaniu, wysiłku i satysfakcji w świecie wartości jednostkowych i uniwersalnych.
Prace nad spektaklem rozpoczęły się w roku 2019. Na kolejnych sesjach zdjęciowych powstawały układy choreograficzne zamknięte w kadrach, potem w postprodukcji krystalizowały się scenografie a w nich rodziły się inscenizowane obrazy. W tych baśniowych, czasem symbolicznych dekoracjach dominuje język tańca, utrwalony aparatem fotograficznym, zapisany światłem, pełen emocji i znaczeń, różnych w odmiennych stylistykach. Fotograf umieszcza na obrazie zawsze dwie postacie wykreowane przez tancerkę: jedną, poprzez którą choreografka wyraża najpełniej swoje emocje, i drugą, poprzez którą fotograf najlepiej ujawnia swoją sztukę, łącząc w ten sposób dwa języki w jeden komunikat artystyczny.
W trakcie spektaklu obrazy ożywają i stają się na powrót ruchem, z którego powstały. W choreografii Agnieszki Fertały fotokompozycje autorstwa Andrzeja Hajdasza w oprawie muzycznej Jacka Grzesiaka zapraszają do magicznego świata żywych obrazów, w których królują uczucia, i te odnoszące się do codzienności, i te mówiące o tradycji, a w końcu i te odwołujące się do pamięci, tego co lokalne i tego co ogólnoludzkie, czerpiąc z dziedzictwa kulturowego miejsc bliskich i dalekich.
Podczas spektaklu zatańczy AGNIESZKA FERTAŁA, na bębnach (djembe, darabucce, kotle obręczowym), akordeonie, gitarze, skrzypcach ludowych, dudach, harmonijce ustnej, duduku, fleciku prostym i irlandzkim, ligawie, szałamaji, drumli i cymbałach zagra JACEK GRZESIAK, a wystawę swoich fotokompozycji otworzy ANDRZEJ HAJDASZ.
ZAPRASZAMY NA PREMIERĘ SPEKTAKLU 11 PAŹDZIERNIKA 2020 ROKU, GODZINA 16.00 W DOMU POLSKIM W ZAKRZEWIE (KOŁO ZŁOTOWA)!
Zwiastun spektaklu znajduje się poniżej.
sty
24
Wystawę w Galerii Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu otworzyli 24 stycznia 2020 roku o godzinie 17.00 wicedyrektor BU Bożena Oborska i kurator wystawy Janusz Oleksa. Następnie kurator przybliżył postać autora w krótkim wprowadzeniu:
„[…] Pamiętam, parę lat temu, kiedy się poznaliśmy – powiedział Janusz Oleksa – jego pierwsze prace, które realizował, były oparte na działaniach czysto zewnętrznych. Andrzej ewidentnie wykorzystywał sytuacje zastane z bardzo dużą dbałością o szczegóły, moment i chwilę, które były decydujące, aby obraz był maksymalnie bogaty, były to sytuacje nierozłącznie związane z tańcem, ruchem, ze sceną. Odnajdywał te sceny, łapał te momenty i je fotografował. Ale to, co mnie zaskakiwało, to fakt, że prace Andrzeja zdecydowanie wychodziły poza konwencję tego, co odnaleźlibyśmy w fotoreportażu czy nawet w dokumencie.
Po latach kolejnych prób i działań okazało się, że Andrzej z bacznego obserwatora, fotografa – myśliwego, zaczął przechodzić na stronę bycia fotografem reżyserem. Dla niego było za mało, że tylko odnajduje te miejsca, chciał mieć większy wpływ na cały obraz. W związku z tym rozpoczął pracę, gdzie zarówno jego wpływ dotyczył tego, kto jest bohaterem zdjęcia, jak również tego, co dzieje się na scenie i jaka ta scena jest, i czym ona jest. Andrzej przyjął na siebie rolę zarówno scenografa, choreografa, jak i reżysera. Tak naprawdę są to obrazy, które mają mnóstwo elementów ewidentnie przekraczających język fotografii, możemy mówić o wartościach i jakościach, które odnajdujemy w rysunku czy malarstwie […]”.
Potem zabrał głos autor, przedstawiając swoje prace jako pokłosie spotkań w przestrzeniach nieistniejących, lecz możliwych, ludzi, twórców, artystów, odważnie, zuchwale, mężnie patrzących na siebie samych, swoje kreacje i otaczający świat. Zachęcał, żeby odkrywać w sobie heroizm widzenia i zapraszał do swoistej gry, gry spojrzeń. Następnie fotograf zaprosił do obejrzenia filmu z udziałem choreografki Alisy Makarenko i swoim własnym, będącego opowieścią o pracy nad jedną z fotokompozycji. Podczas projekcji przybyli goście mieli okazję posłuchać muzyki na żywo w wykonaniu Michała Gila (na puzonie) i Jana Garsteckiego (na perkusji).
W trakcie trwania wystawy odbył się spektakl – performans pt. „Za drzwiami” pomysłu autora fotografii w choreografii Alisy Makarenko, z którego dokumentacja znajduje się pod adresem:
Relację z wernisażu oraz wizyty gości i mediów można przeczytać tutaj:
Odwaga patrzenia > relacja
Trzy z ośmiu prac przedstawionych podczas wystawy w Galerii BUAM w Poznaniu:
-
- Fotokompozycja w cyklu „Odwaga patrzenia”, na zdjęciu Alisa Makarenko
-
- Fotokompozycja w cyklu „Odwaga patrzenia”, na zdjęciu Ada Ogorzałek
-
- Fotokompozycja w cyklu „Odwaga patrzenia”, na zdjęciu Agnieszka Fertała
